Volg me op facebook Of volg me op Twitter
Max Sipkes
Teksten Recent Contact Verbeeld Oude meuk Links
log in
Ontstaan Release Haarlem

Het kwam door mijn moeder. Want het was haar idee. Ze mobiliseerde er haar hele kennissenkring voor. Zo kwam het dat het in de vroege ochtend van 5 mei behoorlijk  druk was in de stad. Er was veel politie  op de been. En van her en der fietsten  burgers naar van te voren afgesproken ontmoetingsplaatsen.  Breekijzers, bestelbussen en bakfietsen  stonden daar al klaar.

De mannen met breekijzers gingen vooruit. Ze verbraken de  sloten en monteerden nieuwe.  Na het sein  veilig reden de busjes en bakfietsen voor. Tafels, stoelen en bedden gingen naar binnen. En er werden spandoeken opgehangen. Met  teksten als ‘dit huis is gekraakt’. Tot slot mochten de gezinnen erin.

Zo begon voor mij 5 mei 1970. Ik was toen 15 jaar. Ik werd overal  buiten gehouden, want de voorbereidingen waren heel geheim. Maar veel vergaderingen  waren bij ons thuis. Een paradijs dus voor de nieuwsgierige puber. En dus wist  ik precies wat er die vroege ochtend zou gebeuren. Zo fietste ik die nacht ook  door de stad.  En bezocht zo alle  kraakadressen.

5 mei 1970 werd een warm bad. Daar zag het eerder niet naar  uit. De samenleving was namelijk hevig verdeeld. Over van alles, maar ook  over de woningnood. Her en der stonden woningen leeg, want  speculanten profiteerden daarvan. En de wet erkende alleen belangen van speculanten. Het was dus ontzettend spannend  hoe de reacties zouden zijn als er huizen werden gekraakt. Hoe zou het establishment reageren? Mijn  moeder had me wel bang gemaakt. ‘ Misschien zit ik morgen in de cel’. Zoiets zei ze me de avond er voor.

Maar niets daarvan. Het maatschappelijk draagvlak voor de  kraken was enorm. Buurtgenoten hingen vlaggen uit en kwamen met koffie, thee en  broodjes, gasstellen, bankstellen, gordijnen en wat ook. Politie-agenten namen in mijn herinnering hun pet af voor ze met een glimlach het proces-verbaal opmaakten. 5 mei 1970 werd in Haarlem een feestdag. Toen mijn moeder ’s avonds thuis kwam stond ze voor een nieuwe taak. Want tientallen gezinnen vroegen die dag om hulp.

En die hulpverlening begon ook terstond. Heel snel daarna stelde  het Haarlemse Humanitas een zolderruimte beschikbaar. De hulpverlening verliep in ploegendiensten. Bij een geldinzamelactie bleek dat het draagvlak voor deze participerende manier van hupverlening groot was.

Na die vijfde mei heb ik nog heel wat gefietst, en altijd  richting school.  Maar halverwege, eerst aan de Verspronckweg en later aan de Gasthuisvest, stapte ik sindsdien af.

In het gloednieuwe Release bruiste het van engagement. In  werkgroepen ging het om grote maatschappelijke thema’s. Huisvesting, vreemdelingen, dienstplicht, abortus, emancipatie, seksualiteit, psychiatrie, drugs. De jonge Max genoot van die tijd. Al die eensgezinde opstandigheid gaf rust en richting aan de pubergeest. De aandacht voor onrecht heeft mijn maatschappelijke antenne gericht.

Daarom ben ik nog steeds heel trots op mijn moeder.